Oonagh Jacobs: vlak voor de finals van A Chorus Line ging mijn schouder uit de kom

Ik herinner me het nog heel goed: 

Drie dagen voor de finals van A Chorus Line ging mijn schouder uit de kom tijdens een val. Ik speelde toen 'Jemima' in de musical Cats in het theater Mogador in Parijs. En tijdens een repetitie voor één van mijn coverrollen (Rumpelteazer) ging het even mis, BAM, daar lig ik op de grond. Nadat ik terug uit het ziekenhuis kwam met een brace, was het wel erg duidelijk dat ik even voor een tijd lang 'out' zou zijn :( 

" En nu,.. Twijfels,... Ga ik naar die finals!? "

Op een of andere manier had ik dan toch beslist om gewoon naar Amsterdam te gaan en met een ingepakte schouder te laten zien wat ik kon. Zo moest ik dan o.a. een stukje uit  'At the ballet' zingen en dat gaat als volgt: "Alles was zo mooi als je maar kon dansen, sterke armen tillen je omhoog,..". "Eum, ha ha": dacht ik bij mezelf. Zie je het voor je, daar stond ik dan met mijn arm helemaal ingepakt. 

Nou: Een NEE heb je, een JA kan je krijgen. En zo deed ik dus mijn auditie. 

Toen ik wat later vernam dat ik was aangenomen in A Chorus Line voor de rol van Maggie, kon ik het amper geloven. Ik mocht dus van Parijs doorreizen naar Amsterdam. En tussen de twee producties in, kon ik vakantie nemen en tijd doorbrengen met familie en vrienden in mijn thuisland, België. Het kon niet beter uitkomen.

De grootste aanpassing voor mij in Amsterdam was het feit dat ik moest fietsen. Ik heb namelijk nooit erg veel of graag gefietst. De eerste keren fietsen in zo'n drukke stad als Amsterdam was dus niet zo'n pretje. Maar dat heb ik gelukkig nu al wat beter onder de knie. En ik vind het echt hartstikke fijn om hier te wonen. Als lichte 'shopaholic' komen al die fijne winkeltjes erg van pas en ik hou van koffie en daarvoor heb je genoeg gezellige plaatsen hier.

Ondertussen zijn de repetities achter de rug en zijn we al try-outs aan het spelen, hoe snel gaat het allemaal. Het was best een heftig repetitieproces. De musical is zo gemaakt dat elke rol zijn moment heeft waarin hij aan bod komt en we staan bijna de hele tijd op toneel. Dat vraagt veel concentratie en energie van de hele groep. Ook fit zijn is een must, want er wordt behoorlijk wat afgedanst. Maar daar hou ik wel van. Om mezelf zo fit mogelijk te houden, probeer ik af en toe een balletlesje mee te pikken. Die volg ik meestal in Chassé Dance Studios en ik heb ook een lidkaart genomen bij Amsterdam Dance Centre voor andere lessen. Ik probeer ook regelmatig een smoothie te maken, zo heb ik mijn portie fruit en groente zeker binnen.  

A Chorus Line is een tour door heel Nederland en dat wil zeggen dat we dus bijna elke dag in een ander theater spelen en we elke keer op en neer reizen van Amsterdam met de 'coole-ACHORUSLINE-bus'. Op zich vind ik dat ook wel eens een fijne ervaring. Dan kruip je dus met de hele cast in zo'n bus, hihi. Wanneer iedereen moe is wordt er weinig gepraat. Maar meestal wordt er luidop gelachen en muziek afgespeeld. Heerlijk!!! 

Nu is het vooral aftellen naar de première. 

De kostuums en onze kapsels worden gefinetuned en bekeken met het licht. Er wordt nog veel aan de sound gewerkt. En wij krijgen elke dag nog notes van onze regisseur Martin Michel of Tim Van Der Straeten. Het finalenummer blijft het spannendst. We hebben daar namelijk allemaal een quickchange (snelverkleding) en gaan dan meteen over in de superstrakke routine 'One', die in mijn hoofd eeuwen doorgaat.  1..kick...1...kick..1..kick...1...kick....1....kick....1..kick Nog even verder stressen tot de première dus. 

Maar ik geniet enorm en ben heel erg benieuwd naar de komende reacties van mijn vriendje, familie, vrienden en alle andere mensen die een kaartje hebben gekocht voor deze fijne productie. 

Voor de speellijst en meer informatie over de voorstelling klik hier

               

          

Foto's

© 2017 De Graaf & Cornelissen Entertainment